دی متیل دی سولفید و دی اتیل دی سولفید ضایعات کارخانه تولید گاز شیرین در عسلویه می باشد. این ماده به شدت بوی گوگرد می دهد و نه تنها آلودگی هوا بلکه آلودگی خاک و آب ایجاد می کند. از آنجایی که این ماده در کشورهای دیگر استخراج شده و از آن در تولید حشره کش و علف کش استفاده می شود، آلودگی های ناشی از آن بسیار کم بوده و مطالعه ای در مورد تجزیه آن صورت نگرفته است. بنابراین در این تحقیق برای اولین بار تاثیر این ماده بر روی فلور میکروبی خاک انجام گرفت، تا نتایج مناسبی برای دفن این ماده در خاک بدست آید. در ضمن باید یادآور شد که این ماده، فرار، و با ایجاد بوی بد شرایط نامساعدی برای موجودات فراهم می کند. در این تحقیق به علت خاصیت حلالی این مواد، تاثیر آن بر روی خاک مورد مطالعه قرار گرفت. برای دست یافتن به چنین منظوری DSO با غلظت های مختلفی به خاک افزوده شده و تنفس فلور میکروبی خاک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که DSO ماده کاملا سمی برای باکتری های گرم منفی خاک است و تمام باکتریهای گرم منفی خاک از بین می روند، در حالی که باکتریهای گرم مثبت خاک نه تنها در مقابل آن مقاوم می باشند بلکه تعداد باسیلوس سرئوس خاک از 10 به 3×103 در حضور DSO افزایش می یابد. با توجه به این که افزودن این ماده به خاک باعث افزایش تعداد باسیلوس ها شده و تست هایشناسایینشان می دهد که اکثر این باسیلوس ها متعلق به باسیلوس سرئوس می باشد. تاثیر عوامل مختلف مانند نمک در روی رشد این باکتری مورد بررسی قرار گرفت و آزمایشات نشان داد که با وجود این که تعداد این باکتری ها در حضور این ماده افزایش پیدا می کند ولی در حضور نمک رشد نمی کند. بنابراین شاید این باکتری برای خاک های شور مناسب نمی باشد. با افزودن DSO به خاک هیچگونه تولید SH2 مشاهده نمی شود، فعالیت سلولازی خاک کاهش یافته در حالی که فعالیت کاتالازی خاک افزایش می یابد. افزایش DNA و پروتئین خاک مخلوط با DSO نمایانگر رشد یکسری از باکتریهای مقاوم به این ماده در خاک می باشد و تعیین کننده افزایش رشد باکتریهای گرم مثبت خاک می باشد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

اهداف: دی سولفید اویل (DSO)، یکی از محصولات جانبی واحدهای پالایشگاهی نفت و گاز است که از مرکاپتان زدایی حاصل می شود. اجزای عمده تشکیل دهنده DSO، دی متیل دی سولفید ((DMDS، متیل اتیل دی سولفید (MEDS) و دی اتیل دی سولفید (DEDS) است. در این تحقیق حذف گوگرد از DSO به روش گوگردزدایی زیستی (BDS) برای اولین بار در دنیا مورد مطالعه قرار گرفت. بنابراین هدف پژوهش حاضر، حذف بیوکاتالیتیک ترکیبات گوگردی از دی سولفید اویل بود. مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، DSO به وسیله دو گونه باکتری رودوکوکوس Re68 و FMF در شرایط هوازی به مدت 4 روز و شرایط ارلن های 200میلی لیتری در درب پوشیده به مدت 10 روز به صورت هوازی در حضور گلیسرول، مورد گوگردزدایی زیستی قرار گرفت. میزان کاهش DSO پس از استخراج میزان باقیمانده آن در محیط کشت توسط ایزواکتان به وسیله دستگاه گاز کروماتوگرافی اندازه گیری شد. یافته ها: کاهش DSO در شرایط هوازی توسط باکتری رودوکوکوس Re68 به میزان 46/7%و در شرایط درب پوشیده 57/18% بود. همچنین میزان کاهش DSO توسط باکتری رودوکوکوس FMF در شرایط هوازی و درب پوشیده به ترتیب 47/56% و 63% بود. نتیجه گیری: میزان ترانسفورماسیون دی سولفید اویل و اجزای تشکیل دهنده آن شامل دی متیل دی سولفید، دی اتیل دی سولفید و متیل اتیل دی سولفید توسط دو گونه باکتری رودوکوکوس Re68 و FMF بسیار قابل توجه است. باکتری های رودوکوکوس Re68 و FMF از دی سولفید اویل تنها به عنوان منبع گوگرد استفاده می کنند و قادر به رشد روی آنها به عنوان منبع کربن و انرژی نیستند.

به منظور بررسی تأثیر ترکیبات گوگردی بر توزیع شکل های معدنی فسفر در یک خاک آهکی، آزمایش خوابانیدن به صورت طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل: شاهد (بدون افزودن ترکیبات گوگردی)، سولفات آلومینیوم (Al2(SO4)3)، سولفات آهن (FeSO4)، باکتری تیوباسیلوس + گوگرد (S+Ti)و اسید سولفوریک (H2SO4) در سطح 2 درصد وزنی بودند. تیمارها به مدت دو هفته در دمای ثابت 1± 25 درجه سانتی گراد قرار داده شدند و سپس فسفر قابل استفاده (Olsen-P) و توزیع شکل های فسفر به روش عصاره گیری دنباله ای تعیین گردیدند. کاربرد ترکیبات گوگردی موجب تغییرات معنی دار (p≤ 0. 05) در میزان فسفر قابل استفاده (P-Olsen) و شکل های معدنی فسفر (Ca2-P, Ca8-P, Al-P, Fe-P, Ca10-P) نسبت به شاهد شدند. فسفر قابل استفاده (P-Olsen) در اصلاح کننده های اسید سولفوریک، سولفات آلومینیم و گوگرد+ تیوباسیلوس نسبت به شاهد به ترتیب باعث 240، 70 و 50 درصد افزایش یافت. همچنین این اصلاح کننده ها باعث شدند شکل های نامحلول فسفر اکتاکلسیم فسفات و آپاتیت بطور معنی دار کاهش یافته و به شکل های محلول تر دی کلسیم فسفات و فسفر قابل استفاده تبدیل شوند. اما سولفات آهن منجر به کاهش 30 درصدی فسفر قابل-استفاده و افزایش 4 درصدی آپاتیت نسبت به شاهد شد. نتایج مطالعات همبستگی نشان داد که فسفر قابل استفاده همبستگی معنی دار با دی کلسیم فسفات، اکتاکلسیم فسفات، آپاتیت و فسفر باقیمانده داشت. نتایج این مطالعه نشان دهنده تأثیر ترکیبات گوگردی بر توزیع فسفر در شکل های مختلف بود، بنابراین انتظار می رود که منابع گوگردی بر قابلیت استفاده و شیمی فسفر تاثیر داشته باشند. . .

در این تحقیق بنزین تولیدی واحد کاهش گرانروی پالایشگاه امام خمینی (ره) شازند مورد بررسی قرار گرفته است. بنزین این واحد، حاوی مقادیر زیادی ترکیبات گوگردی از جمله تیوفن، بنزوتیوفن است. این ترکیبات می توانند تأثیرات بسیار نامطلوبی را هم برای تجهیزات فرآیندی و هم برروی محیط زیست ایجاد کنند. مشخص است که وجود ترکیبات گوگردی و دی الفینی موجود در بنزین این واحد به علت واکنش پذیری بالایی که دارند باعث تولید مقدار زیادی صمغ می شود. وجود صمغ و ترکیبات پلیمری سبب مسدود شدن لوله ها می گردد که نهایتاً به از سرویس خارج شدن واحد منجر خواهد شد. اگر بتوان روشی پیشنهاد داد که به طور هم زمان ترکیبات دی الفینی و گوگردی مانند تیوفن ها را از نمونه بنزین حذف کند؛ دو هدف مهم هم زمان محقق می گردد. در این پژوهش یک روش بر پایه آلکیلاسیون مورد بررسی قرار گرفته است که در ابتدا کاتالیست جامد AlCl3 بر پایه سیلیکاژل ساخته شد و تأثیر پارامترهای مختلف از جمله، دمای اختلاط کاتالیست با نمونه بنزین، اثرات دمایی عمل پیوند زنی کاتالیست، نسبت جرمی کاتالیست و جزء فعال کاتالیست برروی میزان حذف ترکیبات گوگردی بررسی شد و نتایج مطلوبی به دست آمد. نتایج نشان داد که مقدار گوگرد کل در نمونه اولیه که ppm 11236 گزارش شده بود، پس از کاهش فرآیند آلکیلاسیون در شرایط بهینه برای تمامی پارامترها به میزان 27/53% کاهش یافت.